Edukacyjne wtorki #12 – efekt małego rodzeństwa.

Aż 75% reprezentantek Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej ma starsze rodzeństwo. Tylko 20% dorastało jako najstarsze z rodzeństwa. Zaledwie 5% jest jedynaczkami. Podobne dane statystyczne zgromadzono w wielu innych dyscyplinach sportu.

Skąd się to bierze??

• Młodsze dziecko dąży do dorównania starszemu rodzeństwu (aspekt psychologiczny).
• Przyszli sportowcy uczą się więcej, kiedy stawia im się wyzwania i kiedy przegrywają. Dzięki temu przystosowują się i rozwijają swoje umiejętności. Podczas gdy starszemu dziecku wystarczy bycie większym i silniejszym, aby wygrać, młodsze potrzebuje rozwijać kreatywność, decyzyjność i taktyczną inteligencję, aby nie pozostać w tyle. To przyda mu się w przyszłości, kiedy nie będzie już odstawać fizycznie.
• Mniej lub bardziej świadomie, starsze dziecko przekazuje młodszemu wskazówki.
• Młodsze rodzeństwo może zazwyczaj częściej i w młodszym wieku uprawiać sport „nieformalnie” – ze starszym rodzeństwem. Starsze dzieci oraz jedynaki muszą czekać, aż zagrają z nimi rodzice lub aż ci zaplanują im zajęcia; młodsze dzieci nie.
• Rodzice traktują młodsze dzieci inaczej, bardziej pobłażliwie. Pozwalają im wychodzić w młodszym wieku „na podwórko”, gdzie mogą uprawiać sport „nieformalnie”. W porównaniu ze starszym rodzeństwem, młodsze dzieci mają o 40% większą szansę na trenowanie niebezpiecznych sportów kontaktowych. Statystycznie są też mniej „przestraszone” i rzadziej odstępują od konfrontacji – być może przywykły do nich, dorastając u boku starszego rodzeństwa.
• Zanim młodsze dziecko rozpocznie uprawianie sportu, rodzice są już lepiej zapoznani z „systemem”. Znają dobre kluby, dobrych trenerów czy obowiązujące wymagania.
• Młodsze dzieci uczą się na błędach starszego rodzeństwa.

Źródło: https://fivethirtyeight.com/…/why-are-great-athletes…

Zdjęcie: Adam Davy/Getty Images