Edukacyjne wtorki #2 : pasja.

„Nigdy nie opuszczał treningów. Prawdopodobnie mógłbym je policzyć na palcach jednej ręki.”

Pisaliśmy ostatnio o znaczeniu frekwencji treningowej.

Na potwierdzenie przytaczamy historię obecnego reprezentanta Anglii – Masona Mounta. Opowiada ojciec piłkarza, Tony:

„Czasami zdarzało nam [rodzicom] się go zachęcać:
– Opuść jeden trening, zrób coś innego, pójdź na imprezę, zostań na noc u kolegi.

„Zawsze odpowiadał:
– Nie, chcę pojechać na trening.”

„Mason urodził się z pasją do piłki nożnej. Ona po prostu w nim była. Zawsze kopał piłkę po całym domu, doprowadzając nas [rodziców] do szaleństwa.”

„Podszedł do nas skaut i zaproponował, by Mason przyjechał do ośrodka treningowego Chelsea. Na początku nadal grał co niedzielę w lokalnym klubie. Później Chelsea zaoferowała mu miejsce w akademii.”

„Wtedy się zaczęło [rodzina mieszkała w Portsmouth, czyli około godzinę jazdy samochodem w jedną stronę od ośrodka treningowego Chelsea]: trening we wtorek wieczorem, trening w czwartek wieczorem, trening w sobotę rano, mecz w niedzielę. Od ósmego aż do 14. roku życia. Czasami stawało się to męczące – zarówno dla nas, jak i dla Masona – ale po prostu to robiliśmy.”

Kiedy w wieku 14 lat Mason Mount przeprowadził się do Londynu i zamieszkał w klubowej bursie, nie tak wiele się zmieniło. Jak wspomina jego wychowawca:

„Nie było drugiego chłopaka, który codziennie brałby godzinną kąpiel i obejrzałby każdy odcinek serialu EastEnders [dlatego, że wieczorami nigdy nie wychodził z bursy]!”

Co na to sam piłkarz?

„Nie interesowałem się niczym poza piłką nożną.”

„Zawsze byłem zafiksowany. Chciałem wrócić do domu, wyspać się, obudzić, pójść do szkoły, a później pojechać na trening.”

„Nie przypominam sobie ani jednej imprezy z czasów szkolnych. Nigdy na nie nie chodziłem [kolidowały bowiem z treningami].”